logo

De ideale klant: De grootste fout in mijn carrière

De ideale klant: De grootste fout in mijn carrière

Zoals Harvey Spector het ooit zo mooi zei:

Heel poëtisch is het niet. Maar het is de nagel op de kop.

1 stap vooruit, 3 achteruit.. 2 stappen vooruit 1 achteruit… En ga zo maar door.

Op zich heb ik nog niet te vaak publiekelijk gezichtsverlies gemaakt, meestal kwamen klappen (de ene keer al wat harder dan de andere keer), achter gesloten deuren.

Niet dat ik daar niet open over kan spreken.

Dat doe ik nl. altijd wel! Maar in normale gevallen zijn mijn klappen, mijn wonden, al reeds verwerkt/ genezen.

Deze keer is dat niet het geval. Ik zit nog midden in mijn verwerkingsproces. Dat is eng en voelt zeer kwetsbaar.

Om je uit te leggen hoe en wat moet ik je 3 jaar in tijd terug nemen:

3 jaar geleden startte ik met het geven van workshops voor fotografen. Eerst ging dat over het fotograferen zelf.

Een jaar later besefte ik dat ik niet alleen het talent had om te fotograferen, maar ook om te ondernemen en anderen daarin te motiveren.

Komt daarbij dat ik ook nog eens heel graag les geef en ongelofelijk veel energie krijg van het zien groeien van andere rond mij.

De energie die ik voelde bij het geven van deze cursussen voor fotografen? Dat voelde voor mij als iets wat ik nooit tevoren had ervaren. De boost, de kracht.. Het was onbeschrijfelijk.

Het voelde zo ontzettend goed! Bijna alsof ik één of andere drug had geslikt.

Ik bracht andere fotografen op een punt in hun business waarvan ze nooit hadden gedacht dat ze er zouden geraakt zijn. Ik liet hen inzien dat je wel kon ondersteund worden zonder ego’s die in de weg zaten of kattig gedrag.

En ja, dat voelde.. Adembenemend! 

Meer en meer andere ondernemers begonnen me te volgen. Er werd gezegd: “ja maar! Deze cursussen kan je geven aan alle ondernemers, niet alleen aan fotografen! Komaan Kim, je laat hier een grote kans liggen! Echt!

En ik twijfelde, want eigenlijk vond ik het concept ongelofelijk leuk. “Fotograeven” – Ge zijt ne fotograeve! Geloof in uzelf”.

Zou ik? Zou ik? Waarom niet? Waarom wel?

Ik heb het mezelf honderd keren afgevraagd.

Mijn definitief besluit was: “Als dit gevoel al zo goed voelt door alleen fotografen aan te spreken, wat gaat dat met me doen als ik alle ondernemers kan helpen. Dat gaat fantastisch worden!!! Waaaauh!”

Als een enthousiaste puppy ging ik “rebranden”. 

Alles ging overkop! Hup! We doen het gewoon.
Ik wist dat het niet makkelijk zou worden, want ineens moet je zorgen dat je alle ondernemers aanspreekt en niemand buiten sluit. Maar terwijl.. zit je met een grote groep fotografen.. Die jah! Fotografen dingen willen bespreken.

De “andere” ondernemers bleven stilletjes in de groep. En de fotografen werden niet beantwoordt want ze moesten altijd opletten dat ze het niet teveel hadden over fotografie (ik durfde nl. wel eens op de vingers te tikken om de orde te bewaren)

In maart rond de corona lockdown begon ik mezelf ineens miserabel te voelen.. Maar echt! Miserabel! O zo miserabel.

Het was de schuld van corona!

En ik begon me steevast te ergeren aan de fotografen. Het klagen over het te weinig verdienen, het klagen over de premies, het klagen over.. Alles. Ik kon er gewoon niet meer mee om.

Ik ben nl. zelf geen klager. Ik krijg een slag en ik stamp wat ik nodig heb er wel uit op een andere manier. Op de één of andere manier verloor ik het empatisch vermogen dat niet iedereen zo is. Niet iedereen ziet die puzzles.

En ik denk, dat ik voor het eerst in mijn leven redelijk onbewust ben gaan leven.. en ik zag het.. NIET.

Het zou wel overgaan na corona. Maar corona hield (voorlopig) nog niet op. En ik vond het ook niet.

Ik was van plan een workshoplaunch te geven midden maart. Maar voelde me zo miserabel dat ik besloot om het uit te stellen naar april.
Echter, in april voelde ik me nog steeds niet beter. Maar wat was het..
Ik beschreef het voor mezelf als een productiviteitsdal.. Wat doodnormaal was in een gekke periode zoals corona.

Ik deed de launch alsnog. Komaan Kim! ge kunt het! Misschien moet ge gewoon even weer op de fiets stappen. ‘t is niet erg! Ge gaat zien dat ge het leuk gaat vinden.

Maar ik vond het niet leuk. En bij normale launches waar ik normaal rond 40.000 euro verdien, verdiende ik deze keer 3500 euro. Minder dan een tiende van normaal.

Dat was ongelofelijk confronterend. Want ik had even hard gewerkt, evenveel tijd gespendeerd. Evenveel energie en kracht gestoken in wat moest gebeuren.

En ik begon te beseffen.. “Kim, zolang je energie niet goed zit, zolang je je zo voelt.. Ga je niet goed verkopen.” Focus op iets anders.. iets wat je energie geeft.

Ik ging terug fotograferen

Het gaf me meer kracht en energie dan praten over ondernemen. Maar ondernemen zelf? Dat zat niet in de kast. Ik ging voluit met het ontwikkelen van workshops voor ouders en die verkochten als zoete broodjes. Mijn omzet werd voldoende rechtgetrokken door me te focussen waar mijn energie me bracht.

Zo onderneem ik altijd, focus op wat energie geeft en afzetten wat niet lijkt te lukken. Ik vergelijk het met Alice in Wonderland: Een wereld met veel verschillende deuren waarin je zelf kan kiezen welke opengaat en welke gesloten blijft. Maar ze staan nooit allemaal tegelijk open. Dat maakt je gek.

Het zou wel weer komen.. Mijn energie, dat doet het altijd.

Het werd juni… 

Plichtsbewust plande ik al mijn postjes in voor de ondernemers. En ik nam bijna 2 maand vakantie.
Het zou wel komen. 

Maar. het. kwam. niet.

 

Het greep af en toe naar mijn keel. Hoe lang gaat deze dip nog durven verdorie! Wat zit er fout!!!!?? Ik heb het mezelf (en anderen) honderd keer gevraagd.

 

In augustus kwam ik huiswaarts en ik wist het nog niet. 

Ik moest me gaan focussen op de cursus de ideale klant. En ja ik kreeg schrik.
Want ik weet hoe ongelofelijk van waarde de cursus is, hij is elke cent dubbel en dik waard.. Maar wat als ik terug zo’n slechte launch heb.

 

De werkuren die je nl. in zo’n launch steekt zijn gigantisch. Het is echt niet de bedoeling dat zo’n dingen blijven floppen. Want die budgetten heb ik nodig. 

En de moed zakte me wederom in mijn schoenen. 

Voor de zekerheid zou ik ook een webinar gaan geven de komende maanden over nabewerken. Want mijn buffer begon op te raken en het kon niet meer zo verder na ongelofelijk veel annuleringen ook in september en oktober nog.

Ik contacteerde Evelien, met wie ik de cursus samen maakte vorig jaar en we gingen aan de slag met een reeks webinars.

En wat er gebeurde was ongelofelijk.

De energie! De goesting! De leuke vibes.. Ik voelde me sinds het eerst in 6 maanden weer helemaal terug in mijn element.

De eerste dag hadden we maar liefst 300 inschrijvingen. Op dag 3 waren dat er 750!!

This is crazy! Ik wist sinds maanden voor het eerst perfect wat ik wou zeggen en perfect hoe ik dat zou zeggen. En het connecteerde.. Perfect!

Waarom gaat het nu zo goed?

Waarom weet ik nu wel perfect wat ik zeggen moet.

Mijn frank viel pas enkele dagen geleden effectief: “Het ligt niet aan corona!”

De reden waarom ik nu weet wat ik moet zeggen is omdat ik tegen fotografen spreek. En niet tegen alle ondernemers.

Dat ik niet moet wikken of dit van toepassing is en het ander niet en of dit niet te specifiek is etc.

De reden waarom ik me miserabel voelde was omdat ik mijn stem verloor. Ik verloor mijn stem omdat ik niet meer wist wie voor me zat.

Ik mis de fotograeven!

Ik mis de connectie die ons verbindt en onze business specifiek.

Waarom heeft het zo lang geduurd eer ik dit doorhad?

Omdat ik met mijn hoofd dacht:

Ik wist dat deze cursussen voor alle ondernemers zouden werken.

Maar het is NIET omdat iets voor een grotere doelgroep kan werken. Dat je dat ook moet doen. Ik vergat dat met je hart kiezen het belangrijkste is in ondernemen..

Dat besefte ik..

Net op tijd voor ik de 2de grootste fout van mijn carriere zou begaan…

Want ik zou mijn naam “fotograeve” veranderen naar Kim De Graeve… Ik word nl. nu toch al een beetje volwassen voor een woordspeling dacht ik.

Tot ik een gesprek had met Lies, zij is zelf vrij bekend en zei me “Denk je dat ik Liesellove soms geen mega kinderachtige naam vind?”.. Maar iedereen kent me hieronder..

Ik ging mezelf bijna de grootste identiteitscrisis van mijn leven opzadelen.. En dat heb ik net op tijd beseft.

Door één klein zinnetje van Lies.

Het was alsof ik wakker werd uit een coma!

Dit is wat er mis met me is de laatste maanden.

Ik ben al maanden mijn ideale klanten aan het negeren en aan het proberen praten tegen klanten waar ik eigenlijk weinig mee kan connecteren.

Pas op! Ik vind het heerlijk om met alle ondernemers te sparren. Maar het maakt me gek dat ik niet weet tegenover welke ondernemer ik spreek.

Coach, yogaleraar, illustrator, psycholoog, tandarts, de dierenzaak om de hoek.. De bakker. Aaaaaaaaah wat moet ik zeggen!!

Ik hou van fotografen!…

En ik heb me laten gek maken dat dit programma voor veel meer ondernemers kan werken.. Maar ik wil dat het voor fotografen werkt.

Dus jah, die coma! Die ontwaking.

Die doet godverdikke ongelofelijk veel zeer.. Want ik heb iets heel schoons verpest.

Maar in het verleden leven heeft geen zin. En in de toekomst nog veel minder.

Dus ik leef vandaag. En vandaag zeg ik..

Wij zijn fotograeven.

En daar heb ik een resetknop voor nodig.
Daarom zet ik de facebookgroep op stop.

Ik heb mijn energie nodig om terug te fiksen wat ik voor mezelf (en anderen) verpest heb.

De facebookgroep waar je in terecht komt na een cursus blijft bestaan. Dus no worries, daar mag je gewoon nog alles vragen wat je wilt.

De ideale klant, het blijft me verbazen.

Ik blijf groeien en ja.. Al die kennis gaat sowieso wederom verwerkt worden in de cursus. Want die groeien met mij mee.

Maar wat ik vooral wil vragen is.. Om mee te doen met de ideale klant het webinar. Waar we het gaan hebben over “Meer verkopen door trouw te blijven aan jezelf”.

Het is niet makkelijk om trouw te blijven aan jezelf. Nee, echt niet. Je krijgt zoveel impulsen, zoveel te verwerken.

Ik ga met jou stap voor stap in de gratis online cursus bekijken hoe je trouw kan blijven aan jezelf en wat de valkuilen zijn.

Want niet alleen ik. Maar ook jij verdient je ideale klant. Ookal doet dat soms heel veel pijn om onder ogen te zien dat je helemaal verloren bent gelopen.

Als je niet voldoende omzet draait. Dan gaat er iets fout, en dat begint bijna altijd bij jezelf en je ideale klant.

One thought on “De ideale klant: De grootste fout in mijn carrière”

  1. Ik wil gewoon even wat kwijt! Ik volg je nu een poosje en hoe jij dingen schrijft of omschrijft is zo mooi en ook gedeeltelijk herkenbaar! Ik fotografeer, en het meest uit mijn hart, zoals ik het zie. Ik heb plannen en nog meer plannen, maar vlot gaat het niet, maar ik ga gestaag verder. Ik zit meer in de natuurfotografie en ben bezig met een website/webshop om mijn foto’s op allerlei manieren te laten zien. Dus bij mij is het niet specifiek portret, maar jij zegt dingen of tips dat ik denk; ja zo is het! Doen wat je hart je ingeeft! Helemaal top en ik lees met plezier je dien en laten en daar ben ik blij mee! Ik volg je op insta en blijf svp zoals je bent! Je bent een zeer prettig persoon! Ook al ken ik je niet persoonlijk! Mvg Natasja

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *