logo

Fotograeve in de “Gaston Rooftop bar”

Ik was al eventjes aan het uitkijken om te mogen fotograferen in Gaston Rooftop bar, want ik had er al veel goede dingen over gehoord. And it meets all expectations!
Héél erg onder de indruk van deze mooie en gezellige locatie.
Het eten was goed, het personeel was supervriendelijk.. En wat een feestje nadien!

huwelijksfotograaf

Maar goed! Voor ik van de hak op de tak spring, wil ik het hebben over Stefanie & Sven!

Vanaf het moment dat Stefanie binnenkwam had ik haar graag. Eigenlijk is Stefanie niet echt iemand die je niet graag zou kunnen hebben denk ik. Sven was er niet bij, want die moest werken.
En al kan ik soms een beetje nukkig zijn als het koppel niet met 2 komt (ik wil jullie allebei leren kennen hé voor het huwelijk!) zag ik dat het goed was!

Bij het tweede gesprek keek ik alleen nog maar meer uit naar hun winterhuwelijk, 22 december! komaan! Da's vlak voor kerst, hoe kan dat niet magisch zijn!

Het begin van de dag

's Ochtends op hun huwelijksdag belde ik aan de deur.. Een kleine jongen in pyjama kwam opendoen en tenzij ze magischer wijs op die 2 weken tijd ineens een jongetje van 8 hadden geadopteerd viel het me toch te binnen.. "t Is niet waar hé".. Daar sta je dan, aan het verkeerde huis. "Goed bezig, Fotograeve"

Gelukkig hebben we tegenwoordig honderden manieren om te communiceren en na een WhatsApp berichtje kwam ik alsnog aan bij het juiste huis. Thank God dat ik steeds wat te vroeg arriveer op elk huwelijk!

Sven was nog niet thuis en ik had hem nog nooit ontmoet, dus ik was daar eigenlijk wel een beetje zenuwachtig voor. Want wie weet vind die mij helemaal niet fijn om in de buurt te hebben.. En ik moet toch echt wel in de buurt zijn?!

Soit, ik denk dat mijn indruk op zich wel nog meeviel. Hij heeft me alvast niet naar huis gestuurd :)
Al héél snel pik je de grappige dynamiek op tussen Stefanie & Sven. Als een perfect op elkaar gespeeld koppel walsen ze door de dag. Wreed wijs om te zien!

Heerlijke flamboyante dames kwamen binnengelopen. En toen wist ik het! Dit wordt een zaaaaaaalig huwelijk!
Ik ga hier megawijze foto's kunnen nemen, wijs, wijs, wijs.. Terwijl mijn innerlijke zelf vreugdesprongetjes aan het maken was, stond mijn camera niet stil en genoot ik van het éne na het andere moment.

Nonkel Bob

En dan had je "Nonkel Bob".. Oh, het spijt me zo want eigenlijk wil ik hem niet zo noemen (het klinkt negatief, maar zo is het niet). Nonkel Bob is een begrip in de fotografiewereld:

"Een hobbyfotograaf/familie die constant en overal foto's neemt, vaak ook een praatje slaat met de fotograaf om te praten over toestellen en lenzen en in sommige gevallen ook in de weg loopt"

Elk huwelijk heeft een Nonkel Bob (en nee, dat is niet negatief, ik vind het zelf vaak leuk!) Dankzij nonkel Bob heb ik één van mijn favoriete foto's van de dag kunnen maken!

Na de wettelijke trouw valt het vaak eventjes "stil", ik vind dat een heel leuk moment, dat is wanneer iedereen zijn gangetje gaat en ik de leuke tussenmomenten kan fotograferen. Ik heb zo lang bij het raam gewacht op dit beeld.. Ik wist dat het ging komen en het is zo fantastisch als het dan ook echt komt!

Ik heb ongelofelijk véél gelachen tijdens de dag, zo om dingen die niet grappig zijn als je ze uitschrijft, maar waar ik een ongelofelijk warm gevoel van krijg als ik eraan terug denk.

Gaston

We kwamen aan in de Gaston Rooftop bar, en wat ik eigenlijk echt super vond is dat het een walking dinner was. (hoe dan ook mega fan van!) . Geen uren tafelen, tussendoor al een keer goe dansen en zeveren. En iedereen kan gewoon vrij rondlopen! Ik zou het niet anders doen mocht ik trouwen.

En dan kwam die openingsdans, ik had er ongelofelijk veel stress over, want er was iets fout gegaan met de rookmachine en die hield niet meer op met blazen (het brandalarm was er zelf van afgegaan). Als er één ding is dat er voor zorgt dat je geen foto's meer kan nemen dan is het wel een rookmachine! En dan heb je nog niet teveel nodig. Ik smeekte mijn engelbewaarder om te zorgen dat alle rook zoveel mogelijk weg was tegen de openingsdans en ondertussen zette ik al mijn fietsers klaar. Want het ging een stevig dansje worden : Dubbel stress (héhé).. Want als er één ding is waarvoor ik de stress niet verleerd krijg dan is het wel de openingsdans.

gaston rooftop bar

Ik wilde zo graag nog wat langer blijven na mijn uren, maar ik was eigenlijk gewoon stikkapot.
Omdat ik zoveel had genoten van de gehele dag en zoveel momenten zag passeren die ik echt wilde hebben op foto, zo weinig gerust had.. Kon ik niet anders dan rechtstreeks huiswaarts gaan en als een blok in slaap vallen.

Bedankt voor die ongelofelijke schone dag!

 

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *