Beelden zijn auteursrechterlijk beschermd.
logo

Huwelijk: Kasteel van Leeuwergem

kasteel van leeuwergem

Happiness in het Kasteel van Leeuwergem

Lien en Benedikt waren het eerste koppel dat op de planning van 2018 hun plekje had gereserveerd op 18/08/2018. Ik had er toen niet bij stilgestaan dat 18/08/2018 zowat de populairste datum van 2018 zou worden, ik denk dat ik wel 20 aanvragen heb gekregen voor die dag! Maar ik was blij want Lien en Benedikt zouden hoe dan ook mijn favoriete keuze zijn geweest, uit al die aanvragen staken zij er met kop en staart bovenuit.

Lien & Benedikt zijn aangetrouwde familie, maar ook zo van die mensen die je altijd op je gemak laten voelen en je er bij laten horen. Luisteren, meedenken maar ook onthouden wat je verteld hebt en daar bij een volgende ontmoeten perfect terug op kunnen inpikken! Dat heb ik altijd bewonderd aangezien ikzelf zo’n dingen totaal niet kan onthouden.

Ik ken ze dus wel al enkele jaren en als ik langs ga merk ik dat ik er blijf plakken.

Hoe dan ook: Lien en Benedikt trouwen: YEEEEY!

Trouwerijen plannen terwijl je ook een ouder bent

Een maandje voor de trouw nam ik nog eens contact op met Lien en Benedikt om de laatste details te bespreken. Maar er was een beetje te veel chaos, zoals dat gaat met kleine kinderen. De planning was nog niet zo goed op punt als ze zouden willen en de vermoeidheid nam het wat over. Maar er zijn mensen die op 1 maand beslissen om te trouwen en alsnog een geheel huwelijk kunnen plannen, dus wat is “slechts” een maand dan?!

En zo ging het dus, ze schudden de handen uit de mouwen en hebben op die laatste maand nog een prachtige planning uit hun mouw geschud. Ze hebben natuurlijk hoe dan ook een streepje voor, weinig mensen zijn zo creatief en ondernemend als Lien en Bene.

Confrontatie

Ik merkte tijdens het feest dat ik eigenlijk nooit anders te werk ga dan ik nu deed. Ergens had ik gedacht dat je je bij familie en vrienden sowieso losser opstelt, dichterbij staat. Maar eigenlijk heb ik een even goede band gehad met al mijn koppels dit jaar, wat toch best opvallend was! Dat wil dus zeggen dat ik eigenlijk dit laatste seizoen al mijn huwelijkskoppels gezien heb als familie… En dat is ook echt zo!

Ik babbel hoe dan ook best wel wat af op een huwelijk. Niet omdat ik lui ben natuurlijk, maar omdat ik het belangrijk vind dat er een band wordt opgebouwd. Ik start vaak tijdens de receptie al wat met socializen onder de gasten en loop van tafeltje naar tafeltje. Ik luister wat mee, wacht op leuke momenten om een beeld te maken, babbel als ik ergens kan op inpikken… Het werpt altijd zijn vruchten af! Tegen het avondfeest bekijkt niemand me nog als “de fotograaf” maar als een gast, iemand die er gewoon bij hoort. En zo wil ik ook dat mensen me zien, ik ben te gast en ga als wolf in schaapskleren dansen tussen de mensen om dan te fotograferen en mijn best te doen om de leukste momenten vast te leggen.

Wat een locatie: Leeuwergem

Man, dat was nog al eens een locatie! Alsof je zo een sprookje binnenwandelde….

Ik was er nooit eerder geweest, maar “O wee” daar wil ik nog wel eens heen…

 

Na de receptie werden er lichtjes op het water van het kasteel in Leeuwergem gelaten. Zo schoon om te zien! En daarna was het speech-time. De gasten hadden een superzalige flashmob georganiseerd en de openingsdans was zowat de zaligste (maar moeilijkst om te fotograferen) openingsdans die ik ooit heb gezien!

We hadden afgesproken dat ik tot 22 uur zou fotograferen, maar uiteindelijk had ik mijn toestel om 2.30 uur nog steeds vast, haha! Zalig om iedereen zo uit de bol te zien gaan…

Ik mocht trouwens blijven slapen in een tentje! Dat was ook een eerste ervaring als fotograaf, maar eigenlijk echt wel fijn. Ik vind dat ze zoiets op elk huwelijk moeten organiseren!

Maar er gebeurden ook enkele kleine drama’s in het Kasteel van Leeuwergem…

Het dochtertje van Lien en Bene werd 2x gestoken door een wesp! Dat was nog niet voldoende, nee, ze werd ook nog (lichtjes) geƫlektrocuteerd door de draad van de ezel op het veld.

Daarboven viel mijn lens ook nog eens zomaar ineens van mijn camera en was stuk! Maar het allervreemdste kwam nog… Doordat de lens gevallen was ontstond er ergens een klein kiertje. Ik sliep die nacht in een tentje met al mijn materiaal. Toen ik drie dagen later langs ging bij de hersteldienst, verschoten ze zich een bult toen uit het gapende kiertje ineens een dikke vette rups kwam gekropen! Na veel gegil en enkele smartphone foto’s kon er toch een lachje vanaf. Bij mij helaas iets minder na het horen van de prijs ter herstelling, hehe. Maar ook dat hoort er dan weer gewoon bij šŸ™‚

 

 

 

 

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *